IMPAS W PSYCHOTERAPII

Cykl wykładów klinicznych dla psychoterapeutów, psychologów, psychiatrów oraz osób szkolących się w psychoterapii, zainteresowanych psychodynamicznym rozumieniem procesu terapeutycznego.

Impas nie zawsze przybiera postać otwartego sprzeciwu wobec terapii. Pacjent może regularnie przychodzić na sesje, mówić o swoich trudnościach i świadomie pragnąć zmiany, a mimo to proces terapeutyczny stopniowo traci żywość, zdolność do rozwoju i przekształcania doświadczenia. Powracają te same historie, kolejne interpretacje nie prowadzą do jakiegokolwiek poruszenia i – tym bardziej – zmiany, a każda poprawa po pewnym czasie zanika, zostaje zaprzepaszczona albo ustępuje miejsca dawnym wzorcom.

W takich sytuacjach terapeuta może doświadczać znużenia, bezradności, irytacji lub narastającej potrzeby, by zrobić coś więcej. Impas nie musi jednak oznaczać błędu technicznego ani potwierdzać, że mamy do czynienia z „trudnym pacjentem”. Często właśnie w utknięciu najpełniej ujawnia się nieświadoma organizacja psychiczna pacjenta: jego stosunek do zależności, cierpienia, winy, zmiany oraz najważniejszych obiektów wewnętrznych. 

Cykl „Impas w psychoterapii” obejmuje sześć wykładów podzielonych na dwa zestawy. W każdym zestawie znajdują się trzy wykłady poświęcone odmiennym, choć wzajemnie powiązanym źródłom terapeutycznego utknięcia. Poszczególne zjawiska rozpatrywane są nie jako odrębne diagnozy, lecz jako sposoby organizowania psychicznej rzeczywistości i relacji z drugim człowiekiem.